Stemplar ut:

Vil ikkje ha eit epletre i magen

Kommentarer

Av og til svelger mannen min tyggisen sin. Med vilje. Og kvar einaste gong blir eg like imponert. Det er liksom noko veldig tøft med å berre svelge ein tyggis sånn utan vidare.

Sjølv har eg aldri svelgd ein tyggis i heile mitt liv. Grunnen? Barnelærdom. Eller, lat oss ha eit ganske stort hermeteikn rundt ordet «lærdom». Eit rettare uttrykk er vel heller løgner.