I den gamle smia på familiegarden er det i dag nemleg lite som minner om det bygget oldefaren bygde for 153 år sidan.

– Smia er det oldefaren min som har bygd. Han kom opphavleg frå Oppstryn, men han kom til Selje med tømmeret dei brukte til å bygge kyrkja vi har i bygda i dag. Då møtte han ei jente frå Liset, og seinare fekk han kjøpe jorda her smia står, og endra etternamnet til namnet på hovudbruket, Hamre, fortel John-Terje Hamre.

Smia ligg på den gamle familiegarden i det som no mest minner om eit parkområde. Foto: Bjørn Erik Drabløs
Smia har blitt ny både innvendig og utvendig. Foto: Bjørn Erik Drabløs

Oldefaren bygde eit hus, ei lita lade og smia.

– Der starta han som smed, noko han var heile si tid. Etter det, då bestefaren min tok over, hadde han det som verkstad til lastebilane sine. Etter det stod det tomt, og eigentleg til nedfalls.

Namnet på smia, Jo-smia, kjem frå namnet på oldefaren som bygde den i 1870. Foto: Bjørn Erik Drabløs

Tok av

Det er likevel mangt eit gardsbygg som har møtt ein verre skjebne enn bygget som står på Hamre i dag. Å rive det var ikkje eit alternativ for Hamre, og då ein orkan tok bølgeblekktaket for nokre år sidan fekk han det sparket i baken han trengde for å gjere noko med det.

Men at det skulle ta sånn av hadde han ikkje planlagt.

– Eg måtte berre gjere noko då taket fór. Det første eg gjorde var å legge nytt tak, men så fann eg ut at eg måtte gjere noko inne også, og då balla det på seg. Mildt sagt.

Det enda med ein litt større prosess enn John-Terje Hamre hadde sett føre seg. Foto: privat

Golv blei støypt, skifer blei lagt og snart hadde han på plass både straum og vatn i det gamle uthuset. Og då begynte det kanskje etter kvart å bli klart kva bygget ville ende opp som.

– Ja, det har blitt eit festlokale. Ein plass der eg kan ha besøk av venner til grillfestar og liknande. Der er langbord, fullt utstyrt kjøken og alt ein treng. Det einaste eg manglar, og som eg tenker er greitt å få på plass også, er toalett, smiler han.

På baren heng også Hamre sitt eige våpenskjold, det første i sitt slag. Foto: Bjørn Erik Drabløs

Har tatt vare på det gamle

Bruksområdet har dermed endra seg frå då oldefaren ville satse på eit liv som smed. På garden i dag er det lite som minner om slitet orfedrane gjekk gjennom, men enkelte spor kan ein framleis sjå etter smeden Hamre.

På veggane heng det mykje gammalt utstyr som oldefaren brukte i sitt arbeid. Foto: Bjørn Erik Drabløs

– Eg har tatt vare på mange av gjenstandane som var igjen på garden etter smia han hadde, og det har eg brukt til å dekorere veggane.

I taket heng det også ei lampe som har ei artig historie.

– Det er ikkje ofte eg er med på auksjonar, men denne lampa såg eg på ei kjøpe- og selje-side på Facebook. Eg synst den var fin og at den kunne passe godt inn i smia. Eg vann bodrunden, og då eg då tok kontakt med seljarane viste det seg å vere slekta vår i Ålesund, seier han.

Mykje tyder på at lampa som John Terje Hamre kjøpte på nettet faktisk høyrer heime på garden. Foto: Bjørn Erik Drabløs
Gammalt har blitt til nytt og brukande igjen. Foto: Bjørn Erik Drabløs

Men det artige ved historia sluttar ikkje der.

– Dei sa at dei hadde vore mykje her på garden, og at eg ikkje skulle sjå vekk ifrå at lampen faktisk høyrde til her i utgangspunktet. Så verda er ikkje stor!

Denne saka er henta frå Nordfjordsamkøyringa sitt Hus og heim-magasin. Her kan du lese heile magasinet.