«Det er berre eit tidsspørsmål om kva tid at kravet til innsparingane kjem, og då vert det Hordaland sin modell som gjeld»

Dette lesarinnlegget er skrive av Nils Myklebust i Kinn Senterparti.  Foto: Erling Wåge

Meninger

Dette lesarinnlegget er skrive av Nils Myklebust i Kinn Senterparti.

Kvifor er Sp så for Sogn og Fjordane fylke?

I dette innlegget skal eg prøve å synleggjere noko av grunnen.

Fylka har tre hovudoppgåver: vidaregåande skular, fylkesvegar og samferdsle. For min del er det dei vidaregåande skulane i Sogn og Fjordane som eg er mest bekymra for. Så kan ein spørje seg kvifor det? Sogn og Fjordane har brukt mykje pengar på utdanning av sine ungdomar.

Mellom 20–30 tusen meir per elev enn Hordaland blant anna. Det ein har fått att er dei beste resultata og minst fråfall i landet, samt ein desentralisert skulestruktur.

Dette betyr faktisk mykje.

Så er spørsmålet korleis dette vert i nye Vestland? Då er det eit par ting som er vesentleg annleis.

I Hordaland var kvar klasse innan yrkesretta fag på 15 elevar.

I Sogn og Fjordane var det 12 elevar per klasse. Men den vesentlege forskjellen er at før ei klasse vart opprett i Hordaland så måtte der vere 85 % av 15. Altså 13 elevar før ei klasse vart starta opp.
I Sogn og Fjordane så var kravet til oppstart av klassar 60 prosent av 12, som vert 7 elevar. Dette fører til at mindre vidaregåande skular kan gje eit tilbod til ungdomen i sitt nærområde, at fleire elevar slepp å flytte på hybel og får tilbod om ei utdanning i sitt eige fylke.

Men det kostar. Når ein så veit at Sogn og Fjordane utgjer berre 17 prosent av folketalet i Vestland, så er det berre eit tidsspørsmål om kva tid at kravet til innsparingane kjem og då vert det Hordaland sin modell som gjeld. Det kjem kjøtvekta til bidra med.

Og dermed så er faren for sentralisering og nedlegging av dei vidaregåande skulane stor.

Når vi så veit at dersom ein utdannar fem elevar innanfor fylket, så beheld ein tre som arbeidstakarar i framtida.

Dersom ein utdannar fem elevar ifrå Sogn og Fjordane utanfor fylket, så er ein heldig om ein flyttar til heimfylket etter utdanning.
Kampen om arbeidskrafta vert hard i dei neste åra og dersom ein ikkje klarer å behalde ungdomen, så er det stor grunn til å ottast.

For min del så er dette ein av dei viktigaste grunnane til at eg vil ha tilbake Sogn og Fjordane, sjølv om både vegar og samferdsel tilbod er svært viktige for distrikta.

Så stem Sp.

Godt val.